Nie wiem ilu autor贸w uwa偶a si臋 za wybitnych tw贸rc贸w, a ilu tak zwanych autor贸w za prawdziwych tw贸rc贸w. Jedno jest niezbite. Zostali艣my obdarowani pasj膮. Czy w siebie zbyt wierzymy, czy wr臋cz przeciwnie to wszystko jest nieistotne. Wa偶na jest si艂a, istotne jest usilne trzymanie si臋 swojego celu na przek贸r wszystkiemu. B臋d膮c w czym艣 dobrym lub beznadziejnym, przeskoczysz g贸ry o ile nie zaprzestaniesz. Tak w tej chwili jest z nami poetami wierszokletami.
聽
Poezja to pasja. Niemo偶liwym jest o niej my艣le膰 jak o powszechnym hobby. Tutaj jedyne co po艣wi臋camy to nasza ja藕nie. Przelewamy my艣li na skrawki papieru, obna偶amy si臋 przed wszystkimi z masek dnia powszechnego. Jak golasy w 艣rodku aglomeracje musimy pozby膰 si臋 wstydu i przera偶enie przed pokazaniem indywidualnej psychiki.
聽
Wiersz wolny jest specyficzn膮 form膮 wiersza. Nie posiada ani znak贸w interpunkcyjnych, ani nie ma te偶 rym贸w. Istotna jest rytmika. I co z tego, nie potrzebuj膮. Naprawd臋 nie istotna jest forma ekspresji, kluczowy jest przekaz jaki ze sob膮 nios膮. Ich analiza jest to偶samo banalna jak wierszy tradycyjnych. Zale偶y to od poety. A ludzie potrafi膮 w ten spos贸b przekaza膰 w艂asne koncepcje i uczucia. Nam pozostaje jedynie delektowa膰 sie ich poezj膮, kt贸r膮 tak pieczo艂owicie w艂a艣ciwie ka偶dy pisarz tak piel臋gnuje.
“Cicha rozkosz”
po mi艂o艣ci nie czekam na nikogo
poca艂unek nami臋tno艣ci dr偶y
w nagiim spotkaniu szuka im m贸j u艣miech
niecierpliwa jest delikatnie
